Język hiszpański należy do jednego z najprostszych języków do opanowania. Ponieważ jest drugim najczęściej używanym językiem na świecie, warto stworzyć dziecku warunki do otaczania się tym językiem np. poprzez lekcje z native speakerem. Kiedy przychodzi czas na wybranie nauczyciela okazuje się, że hiszpańskojęzycznych native speakerów jest naprawdę wielu, ale nie koniecznie pochodzą oni z Hiszpanii. Rodzi się więc pytanie - czy nauczyciel koniecznie musi być rodowitym Hiszpanem, żeby nauczyć nasze dziecko perfekcyjnie władać tym językiem?
Latynoamerykański, meksykański czy hiszpański europejski?
Jak powszechnie wiadomo, język hiszpański różni się w poszczególnych częściach świata. Język rodowitych Hiszpanów brzmi inaczej niż język mieszkańców środkowej Ameryki. Czy ma to znaczenie dla osób uczących się języka od podstaw? Przyjrzyjmy się najważniejszym różnicom w odmianach języka hiszpańskiego.
Istnieją też pewne drobne różnice w samym słownictwie:
Warto jednak wziąć pod uwagę, że w popularnych podręcznikach do nauki j. hiszpańskiego wyrazy te używane są naprzemiennie. W praktyce wiele hiszpańskojęzycznych osób stosuje je jako synonimy. Takim przykładem jest choćby słowo teléfono (telefon) , w wielu krajach zastępowany słowem ”llamada”.
Różnica w odmianach j. hiszpańskiego dotyczy również form i czasów. Wersja latynoamerykańska zawiera dodatkowe formy używane w innych regionach za przestarzałe. Wydaje się, że świadomy native speaker latynoamerykański może te różnice pominąć. Nauczyciel może poprowadzić lekcję, wybierając uniwersalne formy gramatyczne i słownictwo.
Czy pochodzenie native speakera ma znaczenie w przyswajaniu języka hiszpańskiego przez uczniów?
Dzieci do lat 6 chłoną język intuicyjnie. Idąc dalej, przez kolejne etapy edukacji dzieci będą osłuchiwać się z różnymi odmianami hiszpańskiego. Tak samo dzieje się podczas nauki j. angielskiego - czasem nauczyciel używa wymowy brytyjskiej, a czasem amerykańskiej. Wydaje się więc, że od początku warto zaszczepić dziecku pewną elastyczność w wymowie. W końcu w swoim dorosłym życiu nasze dzieci będą musiały porozumieć się po hiszpańsku nie tylko z osobami mówiącymi j. hiszpańskim europejskim. Dobry native speaker, niezależnie od pochodzenia potrafi nauczyć podstaw języka w wersji standardowej. Profesjonalnie prowadzona edukacja j. hiszpańskiego pozwoli dziecku w kolejnych latach nauki syntetyzować światy różnych odmian gramatycznych, brzmieniowych i kulturowych języka hiszpańskiego oraz świadomie wybrać jego uniwersalną wersję do codziennej komunikacji.
Ponad stereotypy
Problem związany z brzmieniem języka najczęściej dotyczy warstwy mentalnej społeczeństw hiszpańskojęzycznych, które nie zawsze darzą się szacunkiem. W praktyce jednak korzystne wydaje się osłuchiwanie z różnymi odmianami języka, by móc zrozumieć nie tylko Hiszpanów ale też Meksykanów, Peruwiańczyków, Argentyńczyków, Kubańczyków czy Kolumbijczyków etc.
Pochodzenie czy faktyczne umiejętności? Naszym zdaniem dużo ważniejsze od pochodzenia nauczyciela jest jego doświadczenie, profesjonalizm, przekazywanie wiedzy w angażujący dla młodego człowieka sposób. Największą korzyścią z lekcji z native speakerem jest nauka myślenia w danym języku. Właśnie z tego powodu warto uczestniczyć w lekcjach próbnych, dniach otwartych, podczas których dziecko samo może przekonać się, czy zajęcia są dla niego ciekawe. Jeśli okaże się, że nasz podopieczny świetnie się bawi, aktywnie bierze udział w lekcji, chętnie rozwiązuje zagadki i wyczekuje kolejnych lekcji – mamy odpowiedź, czy native speaker jest odpowiedni. Życzymy udanych wyborów i radości z rozwoju językowych kompetencji Waszych dzieci!
